|
|
 |
 |
|
|
१४ अश्वमेधिकपर्व.jpg)
॥ श्रीः ॥
14.61. अध्यायः 061
Mahabharata - Ashvamedhika Parva - Chapter Topics
कृष्णेन सभायां वसुदेवंप्रति अभिमन्युनिधनाकथने सुभद्रया तंप्रति तत्कथनचोदनापूर्वकं शोकान्मोहावेशेन भुवि निपतनम्॥ 1 ॥ ततः कृष्णेन वसुदेवपरिसान्त्वनम्॥ 2 ॥
Mahabharata - Ashvamedhika Parva - Chapter Text
वैशम्पायन उवाच।
कथयन्नेव तु तदा वासुदेवः प्रतापवान्।
महाभारतयुद्धं तत्कथान्ते पितुरग्रतः॥ 14-61-1(94192)
अभिमन्योर्वधं वीरः सोत्यक्रामन्महामतिः।
अप्रियं वसुदेवस्य माभूदिति महामनाः॥ 14-61-2(94193)
मा दौहित्रवधं श्रुत्वा वसुदेवो महात्ययम्।
दुःखशोकाभिसंतप्तो भवेदिति महामतिः॥ 14-61-3(94194)
सुभद्रा तु तमुत्क्रान्तमात्मजस्य वधं रणे।
आचक्ष्व कृष्ण सौभद्रवधमित्यपतद्भुवि॥ 14-61-4(94195)
तामपश्यन्निपतितां वसुदेवः क्षितौ तदा।
दृष्ट्वैव च पपातोर्व्यां सोऽपि दुःखेन मूर्छितः॥ 14-61-5(94196)
तषः स दौहित्रवदाद्दुःखशोकसमाहतः।
वसुदेवो महाराज कृष्णं वाक्यमथाब्रवीत्॥ 14-61-6(94197)
ननु त्वं पुण्डरीकाक्ष सत्यवाग्भुवि विश्रुतः।
यद्दौहित्रवधं मेऽद्य न ख्यापयसि शत्रुहन्॥ 14-61-7(94198)
तद्भागिनेयनिधनं तत्त्वेनाचक्ष्व मे प्रभो।
सदृशाक्षस्तव कथं शत्रुभिर्निहतो रणे। 14-61-8(94199)
दुर्भरं बत वार्ष्णेय कालेऽप्राप्ते नृभिः सह।
यत्र मे हृदयं दुःखाच्छतधा न विदीर्यते॥ 14-61-9(94200)
किमब्रवीत्त्वां सङ्ग्रामे सुभद्रां मातरं प्रति।
मां चापि पुण्डरीकाक्षि चपलाक्षः प्रियो मम॥ 14-61-10(94201)
आहवं पृष्ठतः कृत्वा कच्चिन्न निहतः परैः।
कच्चिन्मुखं न गोविन्द तेनाजौ विकृतं कृतम्॥ 14-61-11(94202)
स हि कृष्ण महातेजाः श्लाघन्निव ममाग्रतः।
बालभावेन विजयमात्मनोऽकथयत्प्रभुः। 14-61-12(94203)
कच्चिन्न निकृतो बालो द्रोणकर्णाकृपादिभिः।
धरण्यां निहतः शेते तन्ममाचक्ष्वि केशव॥ 14-61-13(94204)
स हि द्रोणं च भीष्मं च कर्णं च बलीनां वरम्।
स्पर्धते स्म रणे नित्यं दुहितुः पुत्रको मम॥ 14-61-14(94205)
एवंविधं बहु तदा विलपन्तं सुदुःखितम्।
पितरं दुःखिततरं गोविन्दो वाक्यमब्रवीत्॥ 14-61-15(94206)
न तेनि विकृतं वक्त्रं कृतं सङ्ग्राममूर्धनि।
न पृष्ठतः कृतश्चापि सङ्ग्रामस्तेन दुस्तरः॥ 14-61-16(94207)
निहत्य पृथिवीपालान्सहस्रशतसङ्घशः।
खेदितो द्रोणकर्णाभ्यां दौःशासनिवशं गतः॥ 14-61-17(94208)
एको ह्येकेन सततं युध्यमानो यदि प्रभो।
न स शक्येत सङ्ग्रामे निहन्तुमपि वज्रिणा॥ 14-61-18(94209)
समाहूते च सङ्ग्रामे पार्थे संशप्तकैस्तदा।
पर्यवार्यत संक्रुद्धैः स द्रोणादिभिराहवे॥ 14-61-19(94210)
ततः शत्रुवधं कृत्वा सुमहान्तं रेणे पितः।
दौहित्रस्तव वार्ष्णेय दौःशासनिवशं गतः॥ 14-61-20(94211)
नूनं च स गतः स्वर्गं जहि शोकं महामते।
न हि व्यसनमासाद्य सीदन्ति कृतबुद्धयः॥ 14-61-21(94212)
द्रोणकर्णप्रभृतयो येन प्रतिसमासिताः।
रणे महेन्द्रप्रतिमाः स कथं नाप्नुयाद्दिवम्॥ 14-61-22(94213)
स शोकं जहि जुर्धर्ष मा च मन्युवशं गमः।
शस्त्रपूतां हि स गतिं गतः परपुरंजयः॥ 14-61-23(94214)
तस्मिंस्तु निहते वीरे सुभद्रेयं स्वसा मम।
दुःखार्ताऽथो सुतं प्राप्य कुररीव ननाद ह॥ 14-61-24(94215)
द्रौपदीं च समासाद्य पर्यतप्यत दुःखिता।
आर्ये क्व दारकाः सर्वे द्रष्टुमिच्छामि तानहम्॥ 14-61-25(94216)
अस्यास्तु वचनं श्रुत्वा सर्वास्ताः कुरुयोषितः।
भुजाभ्यां परिगृह्यैनां चुक्रुशुः परमार्तवत्॥ 14-61-26(94217)
उत्तरां चाब्रवीद्भद्रे भर्ता स क्व नु ते गतः।
क्षिप्रमागमनं मह्यं तस्य त्वं वेदयस्व ह॥ 14-61-27(94218)
ननु नामाद्य वैराटि श्रुत्वा मम गिरं सदा।
भवनान्निष्पतत्याशु कस्मान्नाभ्येति ते पतिः॥ 14-61-28(94219)
अभिमन्योऽनुशयिनो मातुलास्ते महारथाः।
कुशलं चाब्रुवन्सर्वे त्वां युयुत्सुमिहागतम्॥ 14-61-29(94220)
आचक्ष्व मेऽद्य सङ्ग्रामं यथापूर्वमरिन्दम।
कस्मादेवं विलपतीं नाद्येह प्रतिभाषसे। 14-61-30(94221)
एवमादि तु वार्ष्णेय्यास्तस्यास्तत्परिदेवितम्।
श्रुत्वा पृथा सुदुःखार्ता शनैर्वाक्यमथाब्रवीत्॥ 14-61-31(94222)
सुभद्रे वासुदेवेन तथा सात्यकिना रणे।
पित्रा च लालितो बालः स हतः कालधर्मणा॥ 14-61-32(94223)
ईदृशो मर्त्यधर्मोऽयं मा शुचो यदुनन्दिनि।
पुत्रो हि तव दुर्धर्षः सम्प्राप्तः परमां गतिम्॥ 14-61-33(94224)
कुले महति जातासि क्षत्रियाणां महात्मनाम्।
मा शुचश्चपलाक्षं त्वं पद्मपत्रनिभेक्षणे॥ 14-61-34(94225)
उत्तरां त्वमवेक्षस्व गुर्विणीं मा शुचः शुभे।
पुत्रमेषा हि तस्याशु जनयिष्यति भामिनी॥ 14-61-35(94226)
एवमाश्वासयित्वैनां कुन्ती यदुकुलोद्वह।
विहाय शोकं दुर्धर्षं श्राद्धमस्य ह्यकल्पयत्॥ 14-61-36(94227)
समनुज्ञाप्य धर्मज्ञं राजानं भीममेव च।
यमौ यमोपमौ चैव ददौ दानान्यनेकशः॥ 14-61-37(94228)
ततः प्रदाय बह्वीर्गा ब्राह्मणेभ्यो यदूद्वह।
समाहृष्य तु वार्ष्णेयी वैराटीमब्रवीदिदम्॥ 14-61-38(94229)
वैराटि नेह संतापस्त्वया कार्यो ह्यनिन्दिते।
भर्तारं प्रति सुश्रोणि गर्भस्थं रक्ष वै शिशुम्॥ 14-61-39(94230)
एवमुक्त्वा ततः कुन्ती विरराम महाद्युते।
तामनुज्ञाप्य चैवेमां सुभद्रां समुपानयम्॥ 14-61-40(94231)
एवं स निधनं प्राप्तो दौहित्रस्तव मानद।
संतापं त्यज दुर्धर्ष मा च शोके मनः कृथाः॥ ॥ 14-61-41(94232)
इति श्रीमन्महाभारते आश्वमेधिकपर्वणि अनुगीतापर्वणि एकषष्टितमोऽध्यायः॥ 61 ॥
Mahabharata - Ashvamedhika Parva - Chapter Footnotes
7-61-11 कच्चिद्दुःखेन गोविन्दि तत्राजौ विमुखीकृतः इति थ.पाठः॥ 7-61-19 समाहृते च सङ्ग्रामादिति झ.पाठः। पर्यवार्यत सतुष्टैरिति थ.पाठः॥


|
 100000 shlokas.jpg)
|
|
"Bharathiya Sanatana Dharm" and Sanatana Dharmam & Dharmo rakshati Rakshitha logo are our trademarks. Unauthorised use of "Sanatana Dharmam & Dharmo rakshoati Rakshitha" and the logo is not allowed. Copyright © sanatanadharm.com All Rights Reserved . Made in India. |
| |
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|